როგორ დავიბრუნო რწმენა

როგორ დავიბრუნო რწმენა, ან რას დავიბრუნებ რაც არასოდეს არ მქონია?
მაშინ უნდა ისწავლო,
როგორ ეს ხომ არსად არ ისწავლება?
არა არა ისწავლება, ვერც ისწავლი ეს უნდა იგრძნო.
რანაირად? ვიგრძნო და ვენდო? იცი გრძნობამ რამდენჯერ დამღუპა?
დაგღუპა გრძნობამ? გრძნობა შენი ნაწილია როგორ დაგღუპავდა?
აბა რამ მაშინ? საკუთარმა თავმა? ხო მართალი ხარ საკუთარმა თავმა დამღუპა…
ესეიგი არ უყვარხარ საკუთარ თავს?
ასე გამოდის …
არ გიყვარს შენი თავი?
აუუუ არ დაიწყო ახლა უნდა გიყვარდეს და ეგეთები … არ მაქვს მაგის თავი ისედაც აჭრელებულია ყველგან და ყველაფერი, შეიყვარე შენი თავი და სამყაროს უყვარხარ.
არაფერს არ გეუბნები შენ სიტყვებს ვიმეორებ რა მივამატე?
არაფერი …
არ გიყვარს შენი თავი?
არა! ხო მერე?
მერე და გრძნობას რას აბრალებ? თქვი არ მიყვარს ჩემი თავი და მე გავუკეთე რაც გავუკეთე.
ხო ასე გამოდის …
მერე რატომ ტირიხარ ახლა?
მეცოდება
ვინ?
ჩემი თავი
თუ არ გიყვარს რატომ გეცოდება? თუ გეტკინა?
ხო მეტკინა
მერე რატომ ამბობ საკუთარი თავი მეცოდებაო კი არ გეცოდება გეტკინა და ტკივილმა შეგაწუხა. ეგ ცრემლიც დისკომფორტის არის არა საკუთარი თავის შეცოდების.
რისი თქმა გინდა?
მე? არაფრის … შენ სიტყვებს ვიმეორებ … ფაქტებს ვაანალიზებ ხმამაღლა.
სიჩუმე …
ახლა რა ვქნა?
რა გინდა რომ ქნა?
შენ კითხვის დასმის გარდა კიდევ რა იცი?
საკუთარ თავთან შეგახვედრებ
როგორ?
კითხვებით, ეს არის ჩემი გასაღები, კითხვის დასმა
კითხვაზე პასუხი რომ არ მაქვს მე?
როგორ არ გაქვს, ყველა დასმულ კითხვაზე პასუხი გამეცი.
მერე რა გამოვიდა? არ მიყვარს ჩემი თავი, არ ვუსმენ მას და მხოლოდ ტკივილზე ვრეაგირებ.
რისი თქმა უნდა ტკივილს?
ასე გაგრძელება არ შეიძლება…
აბა როგორ შეიძლება?
უნდა გაჩერდეს ეს ტკივილი…
როგორ? მას ვინ შეაჩერებს?
ალბათ მე…
როგორ?
პირველ რიგში აღარ ვატკენ ჩემს თავს …
სიჩუმე…
რას ფიქრობ?
აქამდე როგორ მოვედი?
სადამდე?
ჩემი თავი რომ ტკივლის შგრძნებით მელეპარაკება.. სად დავკარგე კავშირი, რომ ხმა ჩემი აღარ მესმოდა?
ამას აქვს ახლა მნიშვნელობა?
არა
აბა რას აქვს ამ მომენტში მნიშნელობა?
იმას რომ ტკივილი გავიგონე სანამ სხვა რაღაცად გადაიქცა და სულ რომ ვერ გამეგონა? … უცებ შემომანათა ცრემლიანი თვალები, გავიგონე … გავიგონე…
კი გაიგონე მაგრამ ეს არ კმარა…
არა
რას გააკეთებ ახლა?
ვიმოქმედებ აღარ გავჩერდები
როგორ?
აღარ ვატკენ… მოვუსმენ… და პასუხებიც მოვა.
მპირდები?
კი…
და რწმენა როგორ დავუბრუნო?
უნდა დაიბრუნო?
არა ის არსად არ წასულა
აბა?
საკუთარ თავს როდესაც ხშირად მოვუსმენ საკუთარი თავის რწმენაც მოვა და სამყაროს ნდობა.
ხარ მზად გახდე სამყაროს მანიფესტაცია და ინსპირაცია?
უნდობლად შემომხედა, მაგრამ თვალები ძირს დახარა და ჩუმად ჩაილაპარაკა.
სამყაროს არ სჭირდება ჩემი ნდობა, ის მე მჭირდება.
სამყარო არ სად არ მიდის ის მე მელოდება როდის გავიღვიძებ, რომ პროცესს მივყვე
სატ ნამ, მე ვარ ჭეშმარიტება 🙏
მარინა კვატაია

დატოვეთ კომენტარი