Უფლის ხილვა ყველაფერში არის ღრმა გაცნობიერება იმისა, რომ სამყაროს ყოველი ნაწილი, მათ შორის ის ნაწილები, რომლებიც სავსეა ბოროტებითა და სიბნელით, შეიცავს ღვთიურ სინათლეს. ეს არ ნიშნავს ბოროტების იგნორირებას ან მისი არსებობის უარყოფას. ბოროტება, ისევე როგორც სიკეთე, დიდი გეგმის ნაწილია. ის არსებობს იმისთვის, რომ გამოგვცადოს, მოგვცეს შესაძლებლობა გავიზარდოთ, ავირჩიოთ სინათლისა და სიყვარულის გზა.
მაგრამ ლოგიკური კითხვა ჩნდება: თუ ღმერთი ყველგან არის, რატომ არსებობს ამდენი ბოროტება? რატომ არის სამყარო სავსე ტკივილით? ამ კითხვაზე პასუხი შეიძლება ვიპოვოთ სიყვარულისა და სინათლის არსის გაგებაში. სწორედ სიბნელესთან შეხების მეშვეობით შეგვიძლია ნამდვილად შევაფასოთ და გამოვავლინოთ სინათლე ჩვენს თავში. როცა ვეჯახებით ტკივილსა და ბოროტებას, გვაქვს არჩევანი: მივყვეთ მათ ან ვიპოვოთ საკუთარ თავში ძალა მათთვის წინააღმდეგობის გასაწევად და სიბნელეზე სიყვარულით ვუპასუხოთ.
სიყვარული არ არის უბრალოდ გრძნობა ან ემოცია, ის არის ძლიერი გარდამქმნელი ძალა. მას შეუძლია შეცვალოს სამყარო ჩვენს გარშემო, გადალახოს ბარიერები, გაანადგუროს სიძულვილისა და ბოროტების ჯაჭვები. როდესაც ჩვენ ვპასუხობთ სიბნელეს სიყვარულით, არ ვაძლევთ მას საშუალებას, რომ გაძლიერდეს, ვართმევთ მას ძალას.
სიყვარული, როგორც სინათლის სხივი, აღწევს ყველაზე ბნელ ჩრდილებში, ანადგურებს სიბნელეს და სინათლეს შეაქვს ყველაზე ბნელ ადგილებში.
როდესაც ჩვენ აღვსილნი ვართ პირველყოფილი და უპირობო სიყვარულით, შეგვიძლია დავინახოთ ღმერთი ყველაფერში, თუნდაც იმაში, რაც ერთი შეხედვით მუქი და შემაშინებელია. ეს არ ნიშნავს ბოროტების გამართლებას, არამედ მისი აღიარებაა როგორც მთელი სურათის ნაწილი, როგორც დიდი გეგმის ელემენტი, რომლის მეშვეობითაც ჩვენ შეგვიძლია გავიზარდოთ და განვვითარდეთ სულიერად.
ჯოჯოხეთი შეიძლება უფრო ახლოს იყოს, ვიდრე ვფიქრობთ — მეზობელ სახლში, ფანჯრის მიღმა, ჩვენ შიგნითაც კი. მაგრამ სამოთხეც ასევე ახლოსაა. ის არის იქ, სადაც არის სიყვარული, სადაც შეგვიძლია ვიხილოთ და აღვიქვათ ღვთიური საწყისი ყველაფერში. როდესაც ჩვენ ვდგებით ბოროტებაზე მაღლა და ვხედავთ მის უკან ღვთიურ საწყისს, ვაშორებთ ბოროტებას მის ძალაუფლებას. ჩვენ ვთესავთ სიკეთის, სინათლისა და სიყვარულის თესლებს ყველაზე ბნელ ადგილებში, და სწორედ ეს აქცევს სიბნელეს უძლურად.
ეს არის მომენტი, როდესაც ჩვენ ვხედავთ ღმერთს ყველაფერში. ეს გაცნობიერება გვაძლევს ძალას გავუმკლავდეთ სირთულეებს, ტკივილსა და ტანჯვას. ეს გაცნობიერება გვაძლევს საშუალებას შევიტანოთ სინათლე იქ, სადაც, ჩანს რომ ის არ არის. შევქმნათ სამყარო, სავსე სიკეთითა და სიყვარულით. ღმერთის ხილვა ყველაფერში ნიშნავს სამყაროს სინათლით აღვსებას, სიბნელის გარდაქმნას, ბოროტებაზე მაღლა დადგომას და საბოლოოდ, ამ სამყაროს უკეთესობისკენ შეცვლას.
შენ როგორ ფიქრობ? არის სიყვარული მამოძრავებელი ძალა?
მარტივი რომ იყოს ყველა შეძლებდა ადა ამდნი ცოდვილი არ გვეყოლებოდა დედამიწაზე ჩვენი ჩათვლით.